Epistula I

EPISTVLA ÆMILIO SATVRNINO

E carcere, in quō deieciebar quando acris itineribus exibaris, anhelo suspiria ægra quapropter dolenter est recorder quique dies in tui oris præsentiā. Aliquotiens quaque imago de illis diebus, in quibus tecum noctibus, in unō ore, feliciter consentiēbantur maria procelossa nubesque alicubi sub Apollinis curru, felix est; sed hodie illa maria, sine tibi præsentiā, ægrebantur. Oh Æmilii! Quisnam nunc cordem tibi conquerebatur? Suntne amantis ac dolor pœnæque quia amatus volavit? Omnes dies et omnes noctes, omnia infamia; nihi, et vita et cupido, meliores eius animam! Taliter intra muros huius carceris, qui cor est, non me oblivisci expecto. Sint hæc verba præbentur vox vacuæ dietæ ubi in vita moriebar.

Vale.

K. FEBRALIS